Przejdź do głównej treści

Muzeum Narodowe w Poznaniu

Close
A A A

 Dukat koronny Zygmunta III Wazy z 1588 r.

 

  

powstały w poznańskiej mennicy przedstawia na awersie dość schematyczny portret monarchy w koronie zamkniętej. Na rewersie widzimy złożony herb władcy ukazujący godła władanych przez niego ziem (Polski i Litwy), a w polu serdecznym pośrodku przynależne królowi godło rodowe Snopek, czyli po szwedzku Vasa. Herb wieńczy korona o, wówczas już archaicznej, otwartej formie. Ta cenna moneta otwiera nowa erę w wielkopolskim mennictwie, gdyż czas panowania dynastii Wazów okazał się nadzwyczaj pomyślny dla zlokalizowanej tu produkcji licznych emisji zarówno niepospolitych, jak i najpospolitszych gatunków pieniądza. O proweniencji dukata z mennicy poznańskiej świadczy znak Teodora Buscha, jej dzierżawcy z lat 1584–1592, który wznowił produkcję monet złotych wykorzystując przywilej nadany jeszcze za króla Stefana Batorego. Uwagę zwraca rzadko spotykana, pretensyjna tytulatura króla jako następcy tronu szwedzkiego, gdyż moneta została wybita jeszcze za panowania w Szwecji króla Jana III Wazy, ojca Zygmunta. Złote dukaty o wadze około 3,5 g i wysokiej próbie około 0,986 były podstawową europejską jednostką wymiany w transakcjach wysokowartościowych począwszy od drugiej połowy XIII po wiek XX. Egzemplarz pochodzi ze zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie. (MNK VII-P-14 801)