Przejdź do głównej treści

Muzeum Narodowe w Poznaniu

Close
A A A

Monety z tekstem w języku hebrajskim

 

 

 

lub napisanym hebrajskimi literami są wyjątkową osobliwością średniowiecznego mennictwa polskiego. Poświadczają znaczący udział przedstawicieli gminy żydowskiej w kształtowaniu polityki finasowej niektorych władców z dynastii Piastów oraz w funkcjonowaniu warsztatów menniczych. Wiele typów takich monet jest przypisywanych długo panującemu seniorowi dynastii piastowskiej – Mieszkowi III Staremu (1138–1202). Do najbardziej interesujących monet należy brakteat z przedstawieniem lwa. Wyobrażone zwierzę w świecie fauny panuje nad wszystkimi innymi, dlatego symbolicznie odnosi się do panującego władcy – Mieszka III Starego. Lew od czasów antycznych oznaczał męstwo i był atrybutem władcy, wojownika i triumfatora. Legenda umieszczona na monecie oddana jest za pomocą liter hebrajskich ułożonych w polskie słowa i określa Mieszka III jako króla Polski. Można to uznać za wskazówkę, jak postrzegała tego władcę lokalna społeczność żydowska. Faktycznie Mieszko III nigdy królem nie był; był jedynie księciem zwierzchnim, seniorem dynastii piastowskiej. Brakteat pochodzi prawdopodobnie z mennicy w Kaliszu z lat 80. XII w. Brakteat znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Poznaniu. (MNP GN N 339).